آسمان آبی شعر
 

 

       بلوط پير ؛

        روييده  پای   پنجره    شوق    بهاريم 

        در سينه شور    چلچله    بی  قراريم 

        دل در هوای     دختر     ارديبهشت ماه 

        پر    می کشد      ز پنجره      پايداريم 

        عطر   بلوغ  غنچه      نارنج های    کال

        پيچيده     زير       گنبد         اميدواريم 

        اسفند با تمام  صبوری  به  گل نشست 

        چون    نقر ه فام     حسرتی   استواريم

        يک آسمان پرنده  و  يک  کاروان   نسيم

        سر می زند  به  کلبه   چشم   انتظاريم

        در من  جوانه    ميزند  از  نو    بلوط   پير 

        گر دست های  سبز  تو   آيد    به  ياريم 

        با تو هميشه زندگی جاری است مثل رود 

        من    با    طنين     جاری    تو    آبشاريم 

        فصل سپيد   دفتر من    ذوب    می شود 

        شعرم   شکوفه  می دهد  اينک    بهاريم

        ای سبز پود جامه   ٬    ای   انديشه  بهار 

        باز آی  ٬  تا    برويد     از     نو  ماندگاريم

        اسفند ۱۳۸۲

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٢/۱٢/۸ - بهروز سنجابی