آسمان آبی شعر
 

 

      ملاير ما ؛

     بيا   به  خطه   سرسبزمان    سری بزنيم 

     به واژه های   خودی   مهر باوری     بزنيم 

 

      خيال خويش   به   در بند خاطری بکشيم 

      از آن  طراوت  سرچشمه   ساغری بزنيم 

 

      به کوه سرده   درآييم   و      غار تنهايش

      برای صيد    به لشگر درش   سری بزنيم

 

       شبی کنار دو جويش ٬ سه تار     بنوازيم

      چکامه های     وطن را    به دفتری  بزنيم

 

       کنار دارچمش     چادری        بپا     کرده

       شب شرابی   خود را     به بستری بزنيم 

 

       هنوز    حوض و   درختان پارک       زيبايند

       قرار   وعده    به   ديدار    دلبری     بزنيم 

 

       به کوه گرمه   اگر   لاله وفا    زرد    است!

       به دشت   خاطره اش     لاله تری    بزنيم

 

        گلايه  از  نشدن ها   درونمان را      خورد

         برای تازه شدن   حرف   بهتری      بزنيم 

 

         کنار چشمه نامش    ٬   دميده   پونه   ياد

         از آن   تراوش   ديرينه  ٬  نوبری       بزنيم 

 

         هنوز  ياد و  خطی  بر تن  چناری    هست 

         بدين  نشانه  به هر  خانه ای   دری   بزنيم 

 

         برای    ثبت    تداعی    عاشقی     ها مان 

          به قاب خاطره    تصوير    ديگری       بزنيم 

 

          به وقت سبزه و گل شعر آسمان آبی است

          غزل     به قافيه     شادی آوری        بزنيم

 

            تهران / لواسان    ۱۲/۱۲/۸۲

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٢/۱٢/۱٠ - بهروز سنجابی