آسمان آبی شعر
 

          بهار

          شور بهار زنده كرد باز من خراب را

          ريخت به قاب لحظه ها تازگي وشتاب را

 

          چارقد ترانه ها سبز و كبود و صورتي

                  ديده زدست مي دهد قدرت انتخاب را

 

          اي كه هنوز خفته اي خيز كه رستخيز شد

          رُستن تاك را نگر گرمي آفتاب را

 

          خاك دوباره جان گرفت باغ دوباره سبز شد

          چيست كه ميبرد زتن رخوت رختخواب را

 

          جنبش و انقلاب را باور مردگان نبود

          تاك دوباره پرورد خوشه و شهد ناب را

 

          بوي بهشت مي وزد از نفس نسيم صبح

          يا كه گرفته اند دوش از گل نو گلاب را

 

          طرح نوئي كشيده باز آن صنم نگارگر

          دست صبا ورق زده تازه ترين كتاب را

 

          جلوه زندگي همين نو شدن دوباره است

          ور نه چه جلوه مي دهد ماهي مرده آب را

 

          ياد از آن همه بهار ياد از آن همه اميد

          گوكه چگونه سر كنم اين شب بي شراب را

 

          چند بهار مانده از عمر حباب گونه ام ؟

          تا بكشم به بام شب پرتو ماهتاب را .

                 ياد ايام اسفند 1376

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/۱/٢۳ - بهروز سنجابی