آسمان آبی شعر
 

                 كودكي

          كاش مي شد هميشه كودك بود

          آرزو سوتك و عروسك بود

          غصه ها مشق هاي ننوشته

          شوق ها سكه هاي قلك بود

 

          حيف از آن سالها كه زود گذشت

          بودمان در غم نبود گذشت

          لحظه ها قطره قطره آب شدند

          عمرما باشتاب رود گذشت

 

          غزل زندگي به حنجره ماند

          شبمان بي صداي زنجره ماند

          زان همه عشق و شور و سر مستي

          قاب عكسي كنار پنجره ماند

 

          كاش مي شد به كودكي برگشت

          روز ها را يكي يكي بر گشت

          كاش ميشد براي يك لحظه

          تا سر كوچه دزدكي برگشت

 

          كودكي پشت شيشه جا مانده است

          فصل سبزي بيشه جا مانده است

          كاش مي شد به من نمي گفتي

          كه براي هميشه جا مانده است

 

          با عبور از كنار شهر شلوغ

          پا نهادم به سرزمين بلوغ

          شهر شعر و شراب و عشق و اميد

          شهر خيام و شهر يار و فروغ

 

          فصل هايش همه بهاري بود

          بوي باران هميشه جاري بود

          خاك نمناك و دانه در رويش

          يا د بادش چه روزگاري بود

 

          اطلسي ها چه زود پژمردند

          باد ها عطر كوچه را بردند

          با خزان باغ زعفراني شد

          زاغ ها خون برگ را خوردند

 

          شعر پائيزيم سلام سلام

          رنگ ديگر بزن به اين ايام

          جرعه اي از مي غزل باقي است

          نا سروده نگفته نيمه تمام

 

          من غزل را تمام خواهم كرد

          و شبي ترك جام خواهم كرد

          ذره ذره غبار خواهم شد

          روزي از نو قيام خواهم كرد

                  روزكودك ونوجوان 1378

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/۱/٢٤ - بهروز سنجابی