آسمان آبی شعر
 

      كارگر :

      بيل بر دوش و شرم بر رخسار

      خنده ها تلخ ، غصه ها بسيار

      دست خالي به خانه بر مي گشت

      خندهًً تلخ ، تلخ ترمي گشت

      همه اميد او به كارش بود

      چشم همسر در انتظارش بود

      جيب خالي به نانوايي رفت

      چه خريدي پي گدايي رفت

      چوب خطش هزار خط خورده

      اين زمستان هميشه نان برده

      نانوا با هزار نيشِ كلام

      داد نانش ولي نداد سلام

      قامت مرد كارگر خم شد

      بر سر او خراب عالم شد

      گفت اي زندگي ، چه ها كردي

      چه بگويم زمانه نامردي

      دست او لرزش غريبي داشت

      چشم او سرخي عجيبي داشت

      من ندانم كه از كه دم مي زد

      ناخود آگاه او قدم مي زد

      نرسيده هنوز بر سر پيچ

      نالهً ترمزي و ديگر هيچ

      دست بازش كنون كلامش بود

      نانوا حسرت سلامش بود !

                                        11 ارديبهشت روز جهاني كارگر .

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/۱/٢٩ - بهروز سنجابی