آسمان آبی شعر
 

سي سالِ پرتلاش

با آخرين سرايش خودرا سروده ام

آري من آن معلم كار آزموده ام

بر هر ورق حكايت نغزي نگاشتم

در هر سري دريچهً دركي گشوده ام

تا عِطر گُل بپيچد در جمله هاي من

از هر كتاب شاخهً ياسي ربوده ام

از لحظه هاي راحت خود هرچه كاستم

بر جلوه هاي دانش جمعي فزوده ام

فرسودم ار زبار رسالت چه باك چون

احسنت ها زداور وجدان شنيده ام

شمعم ولي ز شعله ام پروانه اي نسوخت

هادي ِجمع و ناجي پروانه بوده ام

با كوله بار تجربه در شاهراه شوق

شوري به قالب غزل ها آفريده ام

امشب مرور مي شود سي سال پرتلاش

در ماحصل جز آنچه سرودم نبوده ام

امشب بيادگار نخستين كلاس درس

گردِ گچ نشسته بر دامان زدوده ام

اول مهرماه هفتادو نه

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/٢/۸ - بهروز سنجابی