آسمان آبی شعر
 

ظهيرالدوله

بسيار رفنه اند و ‹‹ قمر ›› زنده مانده است

آن دُر ِ پُر بهاي ِ هُنر زنده مانده است

گلخانه اي است پُر ز ِ شقايق خداي ِ من

اين خانه از صفاي ِ دگر زنده مانده است

‹‹ ايرج ›› سكوت كرده و از جمله هاي بِكر

با شعر ِ آستانهً در زنده مانده است

آن گُل كه بود افسر ِ گيسوي ِ دلبران

يعني ‹‹ فروغ ›› نزد ِ ‹‹ قمر ›› زنده مانده است

بنگر ‹‹ بهار ›› گوشهً ايوان نشسته است

برگشته از مسير ِ سفر زنده مانده است

آواز ِ ‹‹ داريوش رفيعي ›› است در فضا

شعر ِ ‹‹ رَهي ›› ز ِ سوز ِ جگر زنده مانده است

‹‹ محجوبي ›› آن ستارهً شبهاي ِ عاشقي

با ساز ِ گرم و ديدهً تر زنده مانده است

آن سو ‹‹ صبا ›› نشسته و با كوكِ ساز خويش

در جمع شاهدان اَبَر زنده مانده است

مانده است ياد ِ ‹‹ ياسمي ›› و مرز ِ پُر گُهر

زيبا سرود ِ طبع پدر زنده مانده است

‹‹ صبحي ›› فسانه گوي ِ بزرگ ِ زمان بگو

تنها عزيز ِ عهد ِ صغر زنده مانده است

تنبك نوازِ شهرهً كشور بزن كنون

‹‹ تهراني ِ ›› ملاحظه گر زنده مانده است

داني كه آن ‹‹ سمائي ِ ›› وسنتورِ او كجاست

اُستاد ِ پُر ز درد بشر زنده مانده است

‹‹ مسرور ›› از زبان تو گويم سخن هنوز

پروانة اي كه تا به سحر زنده مانده است

امشب ستاره شمع ِ مزار كه مي شود ؟

جائي كه عشق ماند و شرر زنده مانده است

بنگر صدف سراي ِ بزرگ جهان عشق

در هر صدف شكوه ِ گُهر زنده مانده است

هر گوشه معدني است پُرِ الماس ِ آرزو

فرياد كُن ‹‹ صفا ›› كه اثر زنده مانده است

       انجمن ادبي ِ صفا - خيابان دكتر شريعتي نرسيده به سيد خندان

                         پارك ِ انديشه - فرهنگ سراي ِ انديشه

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/٦/٥ - بهروز سنجابی