آسمان آبی شعر
 

 

باز در آخرِ بازي شعرم اشكنك خورده

 

شاعر اين وسط زخم ِ سرشكستنك خورده

 

راه شاعري هامان سنگلاخ و بي پايان

 

شعر هم دليجاني كُهنه و يدك خورده

 

شعر درد  دل نشكفت ، من چه مي توانم گفت

 

از قلم كه با كاغذ درد مشترك دارد

 

شرجي غزل خاك ِ مرده را طراوت داد

 

در كوير باراني نرم و نم نمك خورده

 

مرتع هنر خشكيد گلهء ادب رم كرد

 

بسكه بر سر چوپان چوب ِ ني لبك خورده  

 

شعر هايش آهنگ ياس و نسترن دارد

 

دفتري كه بر جلدش بال ِ شاپرك خورده

 

با پر مگسهاتان با هوا نسنجيدم

 

گفت هاي خونبارم باغزل محك خورده

 

احتياج به سنگ و اين قبيل اشيا نيست

 

با اشار مي افتد شيشهء ترك خورده

 

 حرفهاي بسيارم در غزل نمي گنجد

 

شور مثنوي دارد شاعر كتك خورده

 

وبلاگ حضرت غزل

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/۸/۱٩ - بهروز سنجابی