بهار.

.بهار

شاخه ای احساس باید کاشت در گلدان ِ  عید

باور ِ نوروز باید داشت ، نوبخت و سعید

سرخوشو دلشاد باید زیست ، جمشیدی نیا

یک سبد سبزینه باید بست برتاک ِ امید

یاد ِ دی را قاب باید کرد بردرگاه ِ باغ

گرم بادا با بهاران یاد ِ شبهای سپید

کوچه کوچه بُرد ما راپشت ِ پرچین های ِ  برف

قصهً سرمای بهمن تا به کوی ِ گل رسید

قلک ِ یادم هنوز از سکهً عیدی پِر است

می توان بر سکه هایش نقش آن ایام دید

شهد تاک کودکی ها را به مینا کرده ام

مست می سازد مرا پژواک ِ دید و باز دید

زندگی سنگ ِ فلاخن داشت در دستان ِ باد

قلک ِ گلها شکست و شاپرکهایش پرید

 آسمان  آبی  شعر

/ 2 نظر / 17 بازدید
(تیچر،روزنه)

سلام... خوندم...جالب بود... خیلی...!!! موفق باشیم ما...[گل]