خوب من .

 

.

خوبِ من

زندگی آزمونِ انسان ها است ،

 ای خوشا تو که سر فراز شدی

عمر مشمولِ اشتباه و خطا است ،

 تو نلغزیده اهلِ  راز شدی !

 

لحظه هایی که سُربگون بودند ،

 روزهایی که بی ستون بودند

سالهایی که آزمون بودند ،

 تو چه کردی که چاره ساز شدی ؟

 

ماندی و سنگ آسیاب شدی ،

 مظهرِ صبرِ بی حساب شدی

با عمل جمله را جواب شدی ،

 از تعاریف بی نیاز شدی

 

در صداقت نمونه و فردی ،

 در کرامت ، یلی ، هماوردی

در محبت گُلی همیشه بهار ،

 در سخاوت دو دستِ باز شدی

 

ای خوشا مادری که آوردت ،

 مرحبا بر پدر که پروردت

آفرین همسری که درکت کرد ،

 باغِ حُسنِ شکوفه ساز شدی

 

طرزِ رفتارِ تو ادب آذین ،

 فاخر و مصلحت گزین شیرین

سُخنت نرم و مهربانه و ناب ،

 دفِ باران ِ برکه ساز شدی

 

در جهان کامِ دل روایت باد ،

 غیرِغم هرچه آشنایت باد

اجرِ اعمال با خدایت باد ،

 خوبِ من سروِ سرفراز شدی

 

آسمان   آبی   شعر 

/ 0 نظر / 9 بازدید