یادش بخیر بادا .

.

 

ساز شکسته ماند شعری که خواندنی نیست

شعری که چون نگاهی در یاد ماندنی نیست

 

شعری که با مرورش ، دست و دلی نلرزد

در یاد ِ روزگاران یادی نشاندنی نیست

 

گفتی که عاشقانه تحریر ِ فصل ِ کال ست

در وقت پیر سالی شوقی رساندنی نیست

 

شاید جوانیم را پَر بسته می سُرایم

وقتی کبوتر ِ  دل دیگر پراندنی نیست

 

شبگرد می شوم در میخانه های ِ بسته

دیگر شب ِ خماری از دیده راندنی نیست

 

بیدار چشمی امشب باران گریه دارد 

باران ِ بی ترانه اشکی فشاندنی نیست

 

باری که از رسالت بر دوش ِ زخمی ِ ماست

الا به دوش ِ عاشق هر گز کشاندنی نیست

 

یادش بخیر بادا ، همواره تا همیسه

جز عشق در زمانه آباد  ماندنی نیست

 

آسمان ِ   آبی ِ   شعر 

/ 0 نظر / 7 بازدید