بهار .

.
          بهار

          شور بهار زنده کرد باز من خراب را

          ریخت به قاب لحظه ها تازگی وشتاب را

 

          پرده دشت سبزه گون پنجه شاخه گلفشان 

                  دیده زدست می دهد قدرت انتخاب را

 

          ای که هنوز خفته ای خیز که رستخیز شد

          رُستن تاک را نگر گرمی آفتاب را

 

          خاک دوباره جان گرفت باغ دوباره سبز شد

          چیست که میبرد زتن رخوت رختخواب را

 

          جنبش و انقلاب را باور مردگان نبود

          تاک دوباره پرورد خوشه و شهد ناب را

 

          بوی بهشت می وزد از نفس نسیم صبح

          یا که گرفته اند دوش از گل نو گلاب را

 

          طرح نوئی کشیده باز آن صنم نگارگر

          دست صبا ورق زده تازه ترین کتاب را

 

          جلوه زندگی همین نو شدن دوباره است

          ور نه چه جلوه می دهد ماهی مرده آب را

 

          یاد از آن همه بهار یاد از آن همه امید

          گوکه چگونه سر کنم این شب بی شراب را

 

          چند بهار مانده از عمر حباب گونه ام ؟

          تا بکشم به بام شب پرتو ماهتاب را .

یاد ایام اسفند 1376

/ 0 نظر / 22 بازدید